De koude bijt al flink als je er niet op gekleed bent

Helaas, ik vrees dat mijn voornemen om mijn blog wat meer up te daten nog voor het eind van de maand januari al gesneuveld is. Het is al zo lang geleden dat ik wat moeite heb om te herinneren wat ik zoal uitgespookt heb de laatste weken.

Één ding is zeker: het academiejaar is terug begonnen. Bovendien durft de zon zich tegenwoordig nog ’s vertonen. Van dat laatste ben ik eigenlijk niet zo zeker want momenteel is de zon spotten zoals naar vogels speuren. Je moet ten eerste vroeg genoeg opstaan en verder moet je nog op de juiste plek op het juiste moment zijn. Het einde van de mørketid wordt traditioneel gevierd door de Noren met een warm drankje en ‘zonnebollen’. De universiteit was zo vriendelijk om de internationale studenten mee te laten genieten van deze belevenis, wat meteen ook een kennismaking met de nieuwe internationale studenten was. Natuurlijk zijn er ook de oude bekenden, die bovendien al wat meer Tromsø-ervaren zijn dan de nieuwkomers (te zien aan het aantal liter drank dat langs de douane is meegezeuld). Een ander weerzien van een oude bekende was in de les van International Political Economy: onze Britse rocker/professor (in willekeurige volgorde) Stuart is ook weer van de partij om ons te onderhouden voor een heel semester. De andere vakken waarvoor ik ingeschreven ben zijn ‘Democracy and Globalization’ en ‘EU/EEA-law’. Democracy and Globalization zorgt voor een echte Erasmuservaring die ik nog ontbrak: een les volgen in een taal waar je niet al te veel van verstaat. Ik versta wel waarover hij het heeft maar de details ontgaan me toch. Zeker als hij in discussie gaat met een tout-savant-papzak, die perfect vanuit de Boekentoren overgekomen zou kunnen zijn, én hij onderwijl druiven eet. Gelukkig zijn de boeken en compendia in het Engels en kunnen we het examen in het Engels afleggen. Om zijn les te kunnen volgen, moet ik me bijna het eten uit de mond sparen: twee boeken en twee compendia (veredelde stapel kopies) aan Noorse prijzen die ik nu in ijltempo probeer te verwerken want eind februari is het examen er al. Het derde vak, EU/EEA-law, is nog niet begonnen dus in theorie moet ik wel tijd genoeg hebben om dat bol te werken. Maandagavond en woensdagavond zijn weer uitgetrokken voor Noorse les. Helaas zit ik niet in niveau 2A, zoals ik gehoopt had. Maar het zal wel nog altijd leerrijk worden.

Maar erasmus is natuurlijk ook plezier en vertier. Maandagavondfeestjes, woensdag lille lørdag (letterlijk: kleine zaterdag, een goed excuus om alles te geven op een weekavond), keukenkotkroegtoestanden, weekend in het centrum, verjaardagsfeestje en gisterenavond carnavalsfeestje waar ondergetekende in een weinig verhullend jurkje gegeerd vlees was. Om maar te zeggen dat alles nog in balans is met het werk voor de universiteit.

Er is hier dus niet veel veranderd, maar na een tussenstop in België besef je pas terug de unieke pracht van het licht, de zonsondergangen en de sneeuwwitte omgeving hier. De maandag nadat ik ben toegekomen sprong ik met Léa, Maria Elena en Aaron op bus en een ruim half uur later waren we aan de skipiste. Omdat er nog niet genoeg sneeuw gevallen is (volgens de Noren althans) zijn nog niet alle pistes open. Maar het was perfect om de basis weer onder de knie te krijgen na drie jaar inactiviteit. Snowboarden rond 16u in de namiddag terwijl het al pikdonker is met voor je de zee en de lichtjes op het eiland, boven je de wassende maan en sterren gescheiden door een prachtig noorderlicht dat als een regenboog het uitzicht overspande. Niet lang daarna gingen we nog ’s maar nu was het minder aangenaam omdat Maria Elena haar schouder ontwrichtte bij het proberen leren snowboarden. Twee weken met een mitella rondlopen en veel pijn was het gevolg. De week erna is het flink beginnen sneeuwen (met nadruk op flink) en ben ik met Rémy de verse sneeuw gaan doorklieven.

Vorige week zijn we naar de première van ‘Risk’ gegaan. Een toneelstuk waar de huisgenoot van Fanny, Jérémy, Maxime en Maria Elena de hoofdrol in speelt. Het gaat over een jongeman in een psychiatrische instelling. Aan de hand van flashbacks en waanbeelden komen we te weten waarom hij daar zit en of hij ooit zal genezen. Zeer de moeite en blijkbaar kreeg het ook positieve kritieken in de kranten.

Dat vat de voorbije weken zowat samen denk ik. Tot de volgende!

Adriaan

PS: Voor foto’s, rechts klikken